ICF Akredite Profesyonel Koçluk Eğitimi (Level 2)

883 Yorumu

1. Ayça ile birlikte attığımız ilk adımlar hayatım boyunca unutmayacağım bir deneyim olarak kalacak benimle. O kadar keyifli bir yolculuğa çıktık ki, yapip yapamama tereddutu yerine yolculuktan haz almak kaldi yanima.
   Emeklerin, samimiyetin ve yureklendirmelerin için çok teşekkürler Ayça. Harikasın 🙂

   Yanıtla

2. Sevgili okuyucu,

   Bu yorumları okuyorsan, bil ki benzersiz bir deneyime adım atmanın eşiğindesin. Sola Unitas ile ilk tanışmam 10 yıl önceydi. İlk iş deneyimi, gençlik idealleri, hayaller derken bugün Temel Koçluk Eğitimi’ne ait 4 modülü tamamlamışken, “hayatım boyunca aldığım en doğru karardı” diyorum. Değerli eğitmenlerim Ayça’nın ve Yeşim’in isimlerine yorumlardan aşinaydım. Okuduğumda kimi zaman “olabilir mi?” dediğim her şey için artık “iyi ki..” diyorum. Tuğba, Hiperkadın.. “Yapabilecek miyim?” dediğim andaki en büyük destekçi, deyim yerindeyse umut ışığı oldu. Umut ile geçen son modül ise, doyumsuzdu. Yol uzun, yolculuk inanılmaz, yol arkadaşlarım ise eşsiz. ACTP sürecini heyecanla beklerken, en büyük teşekkürüm sonsuz sabrı ile her gün her saat sorularımı yanıtlayıp, sakin kalmamı sağladığı için Sevgili Simay’a.

   Sola Unitas Ailesi ile bir gün değişime adım atmak ve fark yaratmak isteyen tüm insanların yollarının kesişmesi dileğiyle, sevgiler.

   Yanıtla

3. 21 yıl kurumsal hayatta çalıştıktan sonra konfor alanımdan ayrılıp, kendi işimi kurmak üzere hayatımda yeni bir sayfa açtım. Kendimi ve hedeflerimi yeniden keşfetmeye çalışırken, koçluk eğitiminin bana en etkili yol arkadaşı olacağına inandım. Sola Unitas ile yolum bu dönemde kesişti. Pek çok okul alternatifi arasında boğulurken, Meltem Akgün’ün eğitim programı hakkındaki detaylı bilgilendirmesi ve bana kendimi doğru adreste hissetmemi sağlayan güven dolu yaklaşımı ile koçluk hikayem başladı. Yolculuğum, yıllar önce araba kullanmayı öğrendiğim ilk günün heyecanı gibiydi. İlk durakta sürücü koltuğuna oturdum ve yanımda yol arkadaşım Ayça. Kafamda deli sorular.. Araba çalışır mı? Başarabilir miyim? Ya yolda kalırsam? Bir yandan dizlerim titriyor… Hem yolda kalmayı başarmalı, hem de Ayça’nın aktarımlarını dikkatle dinlemeliyim. Araba kullanırken bir yandan dikkatimi Ayça’ya vermeye çalışıyorum, diğer yandan etkin dinlemeyi bilmediğimi fark ediyorum. Ayça ile yolculuğumun sonunda sadece aracı dengede tutup, yolda kalabilmeyi, nereye gideceğimi ve neleri bilmediğimi öğreniyorum. Ayça’nın deneyimi, samimiyeti, güven veren profesyonel yaklaşımı ile koçluğun ilk tohumunu attım. 2. durakta yol arkadaşım Yeşim.. Arabayı kullanırken belirlenen adrese gidebilmek için teknikler anlatıyor. Sıcacık, samimi ve duygularını da katarak anlatırken, kaygılarım biraz daha azalmaya başlıyor. Diğer yandan öğrendikçe, cehaletim de aynı oranda artıyor. 2. Durak sonuna geldiğimizde dizlerim titremiyor, aracın koltuğunu biraz daha geriye yasladım, sadece yola değil, çevreye de bakabilmeye başladım. 3. Durakta yol arkadaşım Tuğba. Bu sefer dikiz aynasından bir yandan kendime de bakıyorum. Yaşamım boyunca hiç bakmadığım bir gözle. Her baktığımda farklı bir şeyi keşfediyorum. Bir yandan neden daha önce göremedim diye hayıflanırken, diğer yandan iyi ki ölmeden görebilmişim diyorum. Tuğba tüm içtenliği ve samimiyeti ile ayrılırken, 4. durakta Umut katılıyor yolculuğa. Daha neler öğreneceğim diye düşünmeden duramıyorum. Öyle eşsiz bir yolculuk başladı ki, cehaletimde zirveye ulaştım. Yanımda yılların tecrübesi ile oturan yol arkadaşım, 3 durak boyunca öğrendiğim bilgileri yeniden yansıtarak yolculuğumda yeni bir sayfa açtı. 4. durağın sonunda biliyorum ki doğru becerileri geliştirmek için kimlik gelişimine, iletişim kaslarımı güçlendirmeye, zamana ve tecrübeye ihtiyacım var.
   Kendimi ve hedeflerimi keşfetmek için çıktığım yolda, sadece 4 modülü bitirmeyi planlamıştım. Geldiğim noktada, ACTP yolculuğuna devam etme kararı aldım. Bakalım yeni yolculuk nereye varacak. İyiki Sola Unitas….

   Yanıtla

4. Merhaba,
   Koçluk eğitimi alsam mı? O yer Sola Unitas olmalı mı? gibi gibi sorularla yorumları okuyan arkadaşım sana da merhaba,

   Ben tam 5 yıl bu soruları kafasında döndüren kişiyim, buradaki yorumları defalarca okudum ve 4. modül sonundan sesleniyorum, iyi ki burası olmuş. Eğitim öncesindeki kişiyle aynı kişi değilim iyi ki değilim.. Zenginleştim, ceplerim dolu dolu..
   Benim kararım Çocuklukta İhmalin İzi: Boşluk Hissi kitabını okuduktan sonra kesinleşti böyle bir kitabı yayınlayan bir kurumun eğitimini merak ettim açıkçası. Telefonda Meltem’le konuştuğumda 4 modül sonunda aynı sen olmayacaksın diyen Meltem’e selam çakıyorum, az bile söylemiş
   Hayata, kendime, iletişimime bakıp her anlamda farkındalığımın arttığını söyleyebilirim.

   Ayça’nın 1.modülde her sorduğumuz soruya sabırla ‘henüz değil’ cevabı ilerleyen modüllerde cevabını buldu. ‘Ben yaparsam sende yaparsın’ cesaretlendirmesi, ilk modül tokatlaması çok keyifliydi

   Yeşim’in nezaketi, tavrı, konusuna hakim, bilgiyi aktarmadaki ustalığı gerçekten müthişti, hayranlık uyandırdı.

   Tuba’nın neşeli, dinamik tavrıyla 3.modülde kendimize öyle döndürdü ki böyle eğlenceli ve tiyatral anlatmasaydı o derin kuyulardan çıkamayabilirdik belki bilmiyorum..

   Ve Umut Kısa, hocaların hocası 🙂 Theodore Zeplin’in ‘Hayatın Gizli Hazları’ diye bir kitabı var; kitabın arkasında şöyle cümle geçer; “Ve insanlığa dair, varoluşa dair yepyeni bir vizyon yaratıyor. Her cümlesinde düşündürüyor, insana hayatını, yaptıklarını, yapabileceklerini sorgulatıyor. Alanında ender bir çalışma bu bakımdan. Zeldin, belki de varlığından bile haberdar olmadığımız bambaşka fikirlerin, yaşam biçimlerinin ışığında insanın çıplak gözle seçemediği yolları aydınlatıyor… Hepsi de kışkırtıcı olan bu sorulara sade ve sakin cevap vererek, bu esnada yeni soruların sorulmasına da zemin hazırlayarak, okurunu bambaşka diyarlara davet ediyor.” Umut Hoca’yla geçen 4 dersin sonunda benim cümlelerimde aynı bunun gibi olurdu sanırım, fazlası var eksiği yok.

   Son olarak; ben koçluk eğitiminin insanın kendine vereceği en güzel hediye olduğunu düşünüyorum, iyi ki bunu sola unitas’ta tecrübe etmişim. benim eğitimim 4 modül sonrası da devam ediyor; umarım bende bir gün iyi bir koç olacağım 🙂

   Sevgiler,

   Yanıtla

5. Sevgili Sola Unitas Ailesi,
   Hayat benim için bir kitap-defter karması gibi. Bazı sayfalarda benden bağımsız düşülmüş notlar ve fotoğraflar var. Bir de benim yazdıklarım, çizdiklerim, döktüğüm kahvenin lekesi, silgi izleri, karaladıklarım, üç nokta koyup yazmadıklarım var. Bazı sayfalar atlanmış aralarda, bazı sayfalar sanki arkada boş sayfa yokmuşçasına son satırına kadar doldurulmuş…
   Sizinle ilgili olan kısmın başlangıcı ve bitişi yok. Ne tuhaf ki çocukluğumun olduğu yerlerde de notlarınız var, henüz hiç yaşanmamış günlerde de. Olması gereken ne güzel olmuş, olduran ne güzel oldurmuş.
   Sevgili Simay, senin takip gücün olmasa ben bu eğitimi alamazdım. Bana verdiğin değeri yüreğimde hissettim. Çok teşekkür ederim.
   Sevgili Yeşim, mesleğine aşkını net bir şekilde gördüm. Kullanma kılavuzu kadar sıralı, açık, net ve şeffaftı herşey. Çok teşekkür ederim.
   Sevgili Fügen, ilk profesyonel koçum olduğun için hayat boyunca ismini unutmayacağım. Enerjini sonuna kadar hissettim. Muhteşem bir tecrübe idi. Çok teşekkür ederim.
   Sevgili Tuğba, sen hep koçluk yap. Danışan olduğunda ters düz oluyorum:) Şaka bir yana ne kadar bilsek de bilmediğimizi gösterdin. Daha kıymetli bir vize notu olamazdı. Çok teşekkür ederim.
   Sevgili Umut, kitapların, kitaplarında satır aralarına koyduğun ve başka alemlere bazen de kendi içimize açılan kapıların, videoların, çeşit çeşit şapkaların, emeğin ve paylaşıyor olman çok değerli. Finalin aslında yeni bir başlangıca hazırlık olduğunu gördüm. Çok teşekkür ederim.
   Ve Sola Unitas Ekibi, harika melodilerle muhteşem bir konser veren orkestra gibisiniz. Çok teşekkür ederim.
   Son olarak, çok daha iyi olmanız için kendimce birkaç notu yazmak isterim.
   Online eğitim yüzyüze eğitime göre bir tık daha zor. Duyguları hissetmek, konuları anlamak zaman alıyor. Online eğitime süre olarak yüzyüze eğitimden daha fazla zaman ayırılması iyi olabilirdiye düşünüyorum.
   Kitapları ben hep modüller bittiğinde okuyabildim ya da ders aralarında. Her modül başında ilgili kitaba göz atıp gelmek faydalı olurmuş. Farklı bir görüş yoksa yeni öğrencilere önerebilirsiniz belki. (Bu benim çalışma şeklim de olabilir.)
   Her modülde profesyonel koçlarla daha fazla pratik yapma şansımız olsun isterdim. Mentor koçluk sonra başlıyor ama belki modüller içindeyken benzer bir çözüm üretilebilir.

   Sevgilerimle,

   Nuray Cinay

   Yanıtla